Üst Simge Karakterleri ¹ ² ³ ⁿ Kopyala ve Yapıştır

Üst simge harfler bambaşka bir yerden gelir. Bunlar aslında değiştirici harflerdir ve Uluslararası Fonetik Alfabe ile fonetik uzantı bloklarında tanımlanmışlardır; asıl amaçları ses bilgisi yazımında nefeslenme ve benzeri nitelikleri göstermektir. Bu kökenin ilginç bir sonucu vardır: değiştirici harfler karakter sınıfı olarak harf sayılır, sembol değil. Bu yüzden yalnızca sembolleri engelleyen bazı ad filtrelerinden geçebilirler, oysa süslü sembollerin hiçbiri geçemez.

Harf tarafında da eksikler var. Küçük q harfinin üst simge karşılığı tanımlı değildir ve bu boşluk yazı tipiyle kapatılamaz. Büyük harflerin bir kısmı fonetik uzantı bloğunda bulunur ama tamamı değildir. Yani üst simgeyle rastgele bir kelime yazmayı denerseniz eksik harflerle karşılaşırsınız; kelime yamalı görünür.

Sık yapılan bir hata da ticari işaretlerdir. ™ tek bir karakterdir, U+2122; onu ᵀ ve ᴹ harflerini yan yana koyarak kurmak yanlıştır ve arama motorları bu iki yazımı eşleştirmez. Aynı şekilde derece işareti ° U+00B0 ayrı bir karakterdir, üst simge sıfır değildir; sıcaklık yazarken doğrusu derece işaretidir. İspanyolca ve Portekizcede geçen sıra göstergeleri º ve ª de üst simge o ve a harfleri değildir, kendi anlamları olan bağımsız karakterlerdir.

ⁿ U+207F karakteri klasik üs gösteriminin kendisidir ve xⁿ yazımı bu karakterle kurulur. Üst simge parantezler ⁽ ⁾ ile artı ve eksi ⁺ ⁻ karakterleri sayesinde x⁽ⁿ⁺¹⁾ gibi ifadeler düz metin alanlarında da yazılabilir. Bu, elektronik tablo hücresinde veya sohbet mesajında formül göstermenin en pratik yoludur.

Normalleştirme burada da geçerlidir: NFKC dönüşümü ² karakterini sıradan 2 rakamına çevirir. Ekran okuyucular üst simgeyi genellikle belirtmeden okur, yani m² ifadesi metre kare değil m iki olarak duyulabilir. Erişilebilirliğin önemli olduğu metinlerde birimi yazıyla da belirtmek gerekir. Word ve web sayfalarında ise gerçek üst simge biçimlendirmesi bu karakterlerden daha doğru sonuç verir.